Muzyka włoska

Mająca swoje korzenie w melodramacie, tradycja włoskiej piosenki ostatnich czterdziestu lat, od Domenico Modugno przeżyła wiele istotnych zmian. Ta bogata tradycja nigdy jednak nie została pozbawiona swoistego czaru o czym świadczy fakt, że tacy piosenkarze jak Nilla Pizzi czy Al Bano cieszą się wielką popularnością do dziś, również poza granicami Włoch i zbudowali znaczące podwaliny do sukcesu aktualnie najpopularniejszych włoskich artystów Erosa Ramazzottiego, Laury Paulini czy Zucchero. Wybuch popularności rock’n’roll’a znacznie wpłynął i zmienił nieco włoską piosenkę: furorę robią wtedy młodzi niepokorni artyści, m.in. Mina, Adriano Celentano, Rita Palone, Gianni Morandi. Szczególne miejsce w szerokim spektrum oryginalnej włoskiej piosenki zajmuje piosenka autorska. Dla Gino Paoli, Luigi Tenco, Bruno Lauzi, czy Sergio Endrigo piosenka wyraża wewnętrzny, artystycznie autonomiczny świat; również w piosenkach Fabrizio De Andrè, tworzącym pod wpływem muzyki Bob’a Dylan’a i Leonarda Cohen’a rozbmiewają nuty intymnego świata artysty. Roberto Vecchioni penetrował przestrzenie wewnętrznych emocji ludzkich na tle wielkomiejskiego Mediolanu pochylonego nad osobistymi emocjami; genialny Lucio Battisti jako pierwszy znakomicie połączył cechy amerykańskiego rhytm’n’bluesa nakładając na niego melodyjną włoską formę, używając jednocześnie prostego, acz dramatycznego języka. Inne znakomite nazwiska muzyki włoskiej to: Claudio Baglioni, Antonello Venditti, poeci – bardowie jak Francesco De Gregori i Francesco Puccini, ale też wyśmienici przedstawiciele włoskiego rocka: Vasco Rossi, Ligabue, Zucchero, czy Lucio Dalla – Bolończyk, który zaczynał grając na instrumentach w jazz-bandzie, tworząc z czasem swój indywidualny, niepowtarzalny styl, realizując w końcu doskonałe projekty z dziedziny teatru muzycznego. Przede wszystkim powrót do stylu wokalnego romansu, znajdującego swoją najlepszą formę w twórczości Pavarottiego i Andrea Bocelli, który zapoczątkowany został niepodważalnym światowym sukcesem Caruso Lucio Dalla. Włoską muzykę popularną reprezentują też wspaniali piosenkarze wirtuozi instrumentalni, inspirowani jazzem jak fortepian Paolo Conte, czy bluesem jak gitara Pino Daniele, czy wreszcie modelami archaicznymi i folkowymi jak skrzypce Angelo Branduardiego. Piosenka autorska podąża dziś nowymi ścieżkami odkrywając wspaniałe osobowości o wielkich możliwościach dialogu ze słuchaczami jak np. Jovanotti.