La Bellezza E L’Inferno

Roberto Saviano

Piękno i piekło… dwa sprzeczne pojęcia, pomiędzy którymi wije się ścieżka, którą kroczy Roberto Saviano… Piękno i piekło – dwa słowa klucze definiujące wizję jego życia, zaangażowania, sztuki…

Warto sięgnąć po tę książkę z kilku powodów. Intrygująca do głębi jest ewoluująca osobowość samego pisarza. W czasie, gdy powstawały zawarte w książce teksty, stanął oko w oko ze zbiorowym wrogiem – neapolitańską kamorrą. Pewnie nie do końca zdawał sobie sprawę jaki ferment i nieodwracalne konsekwencje wprowadzi w jego życie osławiona „Gomorra” (2006).

Teksty zebrane w książce „Piękno i piekło” powstawały w latach 2004 – 2009 i publikowane były głównie we włoskiej prasie. Większość z nich stała się niejako wyrazem, świadectwem autora. Saviano przeszedł przecież  niebywałą personalno – literacką metamorfozę. Staje się ikoną otwartej antymafijnej walki i z tego punktu widzenia portrety kreślonych postaci nabierają innej, szczególnej wartości.

Saviano, dotknięty głuchą samotnością, żyjący w zamknięciu, dzień i noc strzeżony przez ochronę, poruszający się po omacku wśród hotelowych pokoi i tajemnych mieszkań opisuje ludzi, których na bazie własnych doświadczeń podziwia, ceni, wyróżnia… Głównie za ich determinację, walkę, siłę, które mogą udowodnić, że piękno może jednak przeciwstawić się piekłu… Saviano spotkał swoich bohaterów osobiście i na kartach książek. Tych, z którymi splotła jego losy antymafijna złość i odwaga oraz takich, którzy nie mieli w swoim życiu z nią nic wspólnego.

Wspomina między innymi Miriam Makebę, legendarną „Mamę Africę” którą nagła śmierć dopadła podczas koncertu we włoskiej Casercie, zorganizowanego ku pamięci afrykańskich ofiar kamorry, czy grupę chłopców ze Scampii, którzy swoje życiowe role zagrali w filmie „Gomorra”. Saviano sięga po swoich bohaterów do różnych światów. Z równie wielkim zaangażowaniem kreśli postaci dziennikarzy, pisarzy, sportowców. Wspomina zamordowanych Enzo Biagi’ego i Annę Politkowską, akcentuje wielkość m.in. Salmana Rushdiego i Gustawa Herlinga – Grudzińskiego. Wybitnie i przejmująco oddaje hołd Michel’owi Pietrucciani’emu i genialnemu piłkarzowi Lionelowi Messi’emu. Pokonując fizyczne ułomności, sięgnęli po niemożliwe…

W grudniu 2010 roku Roberto Saviano zdobył za tę książkę nagrodę European Book Prize. Autor pisze w niej nie tylko o przestępczości na włoskim południu, ale też o filozofii i roli pisarstwa w jego życiu. "Pisanie pozwalało mi w tych latach żyć (...) Zbyt często musiałem jednak żyć w koszarach karabinierów. I pisać w hotelowych pokojach" - pisze Saviano, który nadal korzysta z ochrony włoskiej policji nakłaniającej go do nagłych przeprowadzek w obawie przed atakiem Kamorry…